Het heeft even geduurd...
...maar eindelijk wilde mijn weblog weer eens meewerken en kon ik weer afbeeldingen plaatsen.
Zoals ik al vertelde in mijn laatste post ben ik bezig met de foto's van Duncan vanaf zijn geboorte. Heel wat werk, maar zo ontzettend leuk om te doen. Dus hierbij even een hele kleine greep uit wat ik aan het doen ben.
Geen scrappen met papier, maar lekker clean gewoon achter mijn computer terwijl mijn mannetje een film of voetballen kijkt.
Hoop jullie snel weer eens iets te kunnen laten zien. Dit was het voor vandaag, ik ga afsluiten.
Digiscrap...
...zoveel foto's en zo weinig scraptijd. Jammer hoor, want Duncan en ook wij zien daardoor heel veel foto's niet goed en niet vaak genoeg naar onze zin. Nu dus het idee opgedaan om gewoon een boek te maken via de Hema en dan per maand 1 overzichtspagina te scrappen en de andere pagina's gewoon te vullen volgens het programma van de Hema.
Een leuke template gemaakt en dus alleen maar vullen met foto's en teksten aanpassen. Hoe makkelijk kan het zijn. Ik heb voor nu mijn scrapding gevonden, leuk hoor. Nu kunnen we misschien aan het eind van het jaar eindelijk eens van 3 jaar foto's bekijken.
Ik zou het jullie graag laten zien, maar helaas werkt weblog op dit moment niet mee, dus misschien volgende keer.
Voor een ieder die erop heeft gewacht
Jaja, ze zijn er hoor, de foto's van Duncan op zijn fiets. Zoveel foto's en zo weinig tijd dat ik nog geen tijd gehad heb om ze te scrappen, maar voor het oog even een digitale bewerking erop losgelaten, LOL. Begin dat photoshop steeds leuker te vinden.
We hebben veel plannen in ons hoofd, Lex, ik en Duncan, het ontbreekt ons alleen aan tijd en daardoor laat het allemaal op zich wachten. Niet dat dat voor jullie van bijzonder belang is, maar toch wilde we het even delen, hahahaha. Hoop dat ik vanmiddag wat tijd vrij kan maken om de speelgoed van Duncan eens op te ruimen, zodat het allemaal in de bakken past en misschien dat we dan al wat aan de huiskamer kunnen doen. We zullen zien.
Heb de laatste weekenden heerlijk rustig aan gedaan. Niet alle dagen meer wat afgesproken of weggeweest. Gewoon ook lekker thuis aan de gang met de kleine baas. Heerlijk hoor. Lex is bezig geweest met de veranda en de schuur, ik lekker met Duncan, kleurpotloden en klei.
Gaan eens kijken wat de dag ons vandaag gaat brengen. Misschien wel weer even naar de kinderboerderij. Duncan vond het allemaal erg interessant, dus wie weet.
Slechte scrapper
Maandag werd ik eraan herinnerd dat ik een slechte scrapper ben hoor. Als scrapper maak je toch van iedere mijlpaal een foto. Duncan fiets nu al een tijdje zelf op zijn eigen fiets, maar ik heb er nog steeds geen goede foto van. Hahahaha. Lekker he.
Komen we tijdens onze rit door het dorp iemand tegen die zegt dat is nog eens een mooie fiets en jij kan al goed fietsen, daar heeft mama toch zeker al wel mooie foto's van gemaakt. Nou niet dus. We hopen dus nog even op mooi weer het weekend want dan kunnen we nog even wat mooie plaatjes maken.
Verder gaat het weer beter in Klaaswaal. Lex heeft een andere baan en gaat daar 28 september beginnen. Is weer even een iets rustiger idee. Duncan wordt met de dag ouder, wijzer, brutaler, grappiger, ondeugender en alles wat bij een 3-jarige hoort.
Ik wil graag weer gaan scrappen en misschien dat ik daar zondag maar gewoon eens even tijd voor moet maken. Lex kijken naar het voetballen, Duncan misschien op bed en mama dan even aan de scrap, we zullen zien wat er van gaat komen. Kan nog steeds geen nieuwe dingen laten zien, heb al heel lang niets meer gemaakt, dus daarom maar een foto van vorige week.
Duncan met zijn grote vriend Kobus. Samen aan het kijken naar het Madurodam-voetbalstadion. Na het Wilhelmus kwam het gejuig en de heren moesten daarna natuurlijk zoals het hoort uit hun dak gaan met klappen en gillen.
Zo dit was het weer voor deze keer, hoop dat ik nu sneller met een update kom.
We zijn weer terug...
...en de vakantie was heerlijk. Eens even helemaal niks, geen telefoon (geen bereik), geen computer met internet (wifi alleen bij de receptie), geen werk, gewoon lekker niks. Alleen mijn gezin en mijn familie en 2 caravans op de camping dicht bij de Atlantische Oceaan.
Van te voren op internet al een beetje gekeken naar wat we er konden verwachten. Dat was niet heel veel. De Atlantische Oceaan is onvoorspelbaar en dit heeft ook zijn invloed op het weer. Maar gelukkig hebben we maar twee mindere dagen gehad en hadden we voor de rest heerlijk weer op de camping en het strand.
Heerlijke golven en een windje op het strand en bij het zwembad op de camping vaak windstil en ook datzelfde zonnetje, wat wil een mens nog meer. Nou voor mijzelf sprekend af en toe en dagje even wat anders. Nou is er in de buurt van Hourtin niet heel veel anders, maar ik had op een uurtje rijden toch nog wat gevonden, dus we zijn nog wat dagen even op pad geweest.
Onze kleine man heeft het heerlijk naar zijn zin gehad. Heeft genoten van het contact met zijn grote neven (hij denkt nu af en toe ook dat hij al een jaar of 6 is, LOL). Heeft veel gevoetbald en gezwommen. We zaten met de caravan tegenover het voetbalveld en hij mocht van ons dus gewoon met de jongens mee.
Hieronder een kleine impressie. Klik op de foto om ze groter te maken.
Tot de volgende keer.
Het is zomer
Al een tijdje natuurlijk maar na de winterse taferelen hier op mijn blog werd het wel eens tijd voor een aanpassing naar de zomer. Dus bij deze. Hoop dat iedereen zich kan vinden in deze kleuren.
Oh my gosh...
Ik volg een gratis online class van Jessica Sprague op het internet. Normaal meld ik me aan en doe ik er niks mee, maar dit keer is het echt helemaal mijn ding. Bewerken van foto's in PhotoShop. Heb al veel leuke dingen gedaan en denk er nog wel een paar bijkomen. Ben bang dat ik fotograveren nog leuker ga vinden, LOL.
Moet je eens kijken:
Het is echt leuk om te doen en ik ben nog nooit zo bijgeweest met lessen volgen. Wellicht snel meer.
Het moet niet gekker worden...
...vorige week kregen we een mail van FC Utrecht. Kon je je Junior Tijger opgeven om mee te lopen in de vlaggenparade of in de line-up (met een speler mee). De eerste 32 reacties zouden uitgenodigd worden. Dacht voor de grap laat ik maar reageren. Zal wel veel te laat zijn en daar horen we niks meer van, maar de dag erna hadden we een mail. We zijn erbij, hahahahaha.
Duncan mag meelopen met een speler. En zoals we het nu aan hem vertellen vindt hij het helemaal geweldig. Moet zelf zeggen dat ik blij ben dat het nog niet in het stadion is, maar op het trainingscomplex, zodat als er iets aan de hand is we er gewoon gelijk bijkunnen.
In ieder geval vertellen we hem nu al dat hij met een speler op het veld mag. Dat hij die speler een hand moet geven en dat papa en mama op de tribune zitten en foto's van hem gaan maken. Ben erg benieuwd hoe hij het gaat vinden hoor.
Verder ben ik afgelopen zaterdag met mijn moeder naar Joseph geweest en het was nog leuker en mooier als ik had gedacht, wat een topmusical. De kleuren, de muziek (die als sinds 1991 in mijn hoofd zit), de teksten, eigenlijk gewoon alles.
Ik weet zeker ik ga nog een keer naar deze musical. Hij was echt onwijs een aanrader voor iedereen die twijfelt. Hier de reden waarom ik ooit verliefd werd op de musical. Heb dit zelfs nog ergens op een videoband staan.
Wij waren erbij...
... het afscheid van Kathleen. Duncan was niet heel diep onder de indruk van de huilende meisjes. Maar het optreden van K3 kon hij toch niet stil blijven zitten. Hij heeft alles heel goed in zich opgenomen, we hebben hem tijdens de show niet gehoord, alleen aan het eind moest hij ons echt alles even vertellen. Mega Mindy die door de lucht vloog, Bumba samen met Bumbalu op de trompet, Kabouter Plop, Merel van Amika, Piet Piraat. Niemand wordt overgeslagen als je er naar vraagt. Na de voorstelling zagen we bij de stoplichten Kathleen nog in de auto. We hebben even enthousiast naar haar gezwaaid, het leek even of ook Duncan wist wie ze was, LOL.
En vandaag kreeg ik van Chantal een cd met wat foto's van Duncan. Mensen wat kan die vrouw foto's maken. Ik ben er zoals gewoonlijk weer onwijs blij mee en ga er binnenkort echt mee scrappen, heb er nu al zin in. Dit is een van mijn favorieten:
Weet dat de contrasten wat wegvallen, maar geweldig vind ik hem.
Dit wilde ik gewoon weer even delen. Tot snel allemaal.
Een layout
Al lang geleden gezien op het SA-forum, het was een layout voor een online-crop. Ik doe zelf alleen nooit mee met de online-crop, maar als ik een leuke layout zie dan wil ik hem wel eens opslaan en dan later zelf lekker gaan scrappen.
De boom heb ik van een weblog, Monica had er onder andere een jpg van gemaakt en deze heb ik uitgeknipt en gebruikt (Monica dank je wel). Heb alleen geen gebruik gemaakt van de naaimachine, deze schijnt niet mee te willen werken op papier en vond het zonde om het toch te proberen.
Hier mijn uitwerking. Het is een foto van Lex en Duncan terwijl ze samen op onderzoek uitgaan bij ons gehuurde huis in de Ardenne (Laviot). Ps. de kleuren zijn in het echt niet zo flets als op de scan.
Dan hebben we ook nog vaderdag gehad vorige week. Ondanks dat Lex een deel van de verassing al wist, was hij er toch erg blij mee. Een vriendin van Anita, en sinds een tijdje ook van ons, Chantal Benoist heeft weer foto's gemaakt van Duncan, Lex wilde namelijk al heel lang een canvas
in de woonkamer. In eerste instantie wist Lex er niks van, maar sommige dingen zijn moeilijk geheim te houden. Lex wist dus van de fotoshoot, maar had geen foto gezien, hahahaha. Tot vaderdag, toen kreeg hij deze foto op het formaat 60x80cm en nu prijkt hij boven onze bank in de woonkamer.
Verder heeft Lex zaterdag nog een gesprek gehad bij een bedrijf in Westmaas. Een vriendelijke mijnheer die zei altijd werk voor hem te hebben maar dat hij even moet afwachten hoe het gaat bij Numafa en met het sociaal plan, maar als hij vandaag op straat kwam te staan moest hij hem bellen en kon hij morgen beginnen. Of het nu wel of niet zo zal zijn, het gaf ons een goed gevoel gisteren en we hebben een leuke dag gehad met zijn 3-en.
Sluit ik af met een overzicht van wat foto's van de fotoshoot.
